Το νησί

Αυτή η ταινία είναι βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία. Το 1986  τα παιδια που ζούσαν σ' 

 ένα μικρό νησάκι στα νότια της Ταϊλάνδης, που ονομάζεται "Koh Panyee" ενώ τρελαίνονταν να παρακολουθούν ποδόσφαιρο, δεν μπορρούσαν να παίξουν. Το χωριό τους είναι ένα πλωτό χωριό στη μέση της θάλασσας και δεν έχει καθόλου έδαφος οπότε τα παιδιά δεν  είχαν πουθενά να παίξουν και πολύ περισσότερο χώρο για να προπονηθούν . Αλλά δεν  τους σταματήσε αυτή η "λεπτομέρεια ". μια Έφτιαξαν όχι μόνο ομάδα, αλλά και πλωτό γήπεδο με γραμμές που θα ζήλευε το ΟΑΚΑ σε περιόδους πλημμύρας.....  Αμφισβήτησαν τους κανόνες και έχουν γίνει μια μεγάλη πηγή έμπνευσης για τις νέες γενιές στο νησί.

Μακάρι να μη μείνουμε μόνο σ' αυτό...

Αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο είδε 32 έθνη να ανταγωνίζονται για ένα τρόπαιο, αλλά είδε επίσης 234 προσωπικότητες και superstars του ποδοσφαίρου από όλα τα κράτη που συμμετείχαν και 14 εκατομμύρια άτομα από 191 χώρες, όλους ενωμένους πίσω από έναν στόχο: εκπαίδευση για κάθε παιδί στο κόσμο.

Μια συνοπτική εικόνα από τις παρεμβάσεις που έγιναν:

* Ενορχήστρωθηκε πρώτη συνόδος κορυφής ηγετών κατά τη διάρκεια μιας πολύ σημαντικής αθλητικής εκδήλωσης, η οποία είδε τα μηνύματά των υποστηρικτών της να παραδίδονται απευθείας στους ηγέτες του κόσμου (με τη μορφή κίτρινης κάρτας), οι οποίοι επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να πηγαίνουν όλα τα παιδιά στα σχολεία μέχρι το 2015.

* Έγινε η μεγαλύτερη έως τώρα εκστρατεία στην ιστορία του ποδοσφαίρου, με 14 εκατομμύρια οπαδούς, πάνω από εκατό χιλιάδες "εκπαίδευτικές" Κίτρινες Κάρτες που στάλθηκαν στους ηγέτες του κόσμου, 250.000 αυτοκόλλητα αυτοκινήτου και 13.000 συσκευασίες κιμωλίας που χρησιμοποιήθηκαν για να γραφτεί το μήνυμά "Εκπαίδευση για όλους" στους δρόμους.

* Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1 εκατομμύριο υποστηρικτές την εβδομάδα συντάθηκαν στο 1 GOAL.

* Τεράστια ήταν η παγκόσμια κάλυψη των τηλεοπτικών μέσων για την εκστρατεία, από το BBC στη Βρετανία ως το ABC στην Αμερική και το SABC στη Νότια Αφρική αλλά και τα δίκτυα σε όλο τον πλανήτη.

* Έγιναν ταυτόχρονες εκδηλώσεις ανά την υφήλιο, με δραστηριότητες που εκτείνονται από εργαστήρια στην Καμπότζη μέχρι έναν ποδοσφαιρικό αγώνα κατά των πολιτικών στη Γερμανία.


Ο σκοπός της εκστρατείας ήταν μέσω του Μουντιάλ να οικοδομηθεί ένα πρωτοφανές "κίνημα" ανθρώπων δεσμευμένων στην επίτευξη του στόχου Εκπαίδευση για Όλους. Τώρα το Παγκόσμιο Κύπελλο τελείωσε, η πραγματική δουλειά αρχίζει.
Τώρα τα βλέμματα όλων στρέφονται στον Σεπτέμβριο. Είναι η επόμενη φορά που οι ηγέτες του κόσμου θα συναντηθούν για να συζητήσουν για την εκπαίδευση, αυτή τη φορά σε συνεδρίαση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Μια ακόμη οργάνωση; Άλλη μία καμπάνια; Στον υποτιθέμενο "αναπτυγμένο κόσμο" παλεύουμε για τα εργασιακά μας δικαιώματα και για να κρατηθούν "εργασιακά ενεργές" γυναίκες 48 χρονών. Την ίδια στιγμή στον "τρίτο" κόσμο παλεύουν με "ανεμόμυλους" προσπαθώντας να προσφέρουν τις απαραίτητες βασικές δεξιότητες γραφής/ανάγνωσης/αρίθμησης σε παιδιά που δεν έχουν τα βασικά της διαβίωσης εξασφαλισμένα. Τουλάχιστον γινόμαστε κοινωνικά δραστήριοι και καθώς μεταφέραμε την εκστρατεία στις τάξεις, έμαθαν τα παιδιά μας ότι υπάρχουν μαθητές που περπατάνε 10χμ για να πάνε στο σχολείο και ίσως εκτιμήσαν όλα όσα τους προσφέρονται χωρίς καν να παλέψουν για αυτά.

Santa Eulalia! VIVA Catalunia

Tο έκανε το θαύμα της η Αγία Εουλάλια της Βαρκελώνης και η Ισπανία πήρε το πρώτο της Μουντιάλ με παραπάνω απο τους μισούς παίκτες να παίζουν στη Μπαρσελόνα ή να έχουν καταγωγή από την Καταλονία ή τη χώρα των Βάσκων.
Μια μέρα πριν ένα εκατομμύριο Καταλανοί διαδήλωναν στη Βαρκελώνη κατα του ισπανικού συνταγματικού δικαστηρίου που απεφάνθη ότι στην Ισπανία υπάρχει μόνο ένα έθνος.
Δεν μπορώ να εκφράσω αμεσα γνώμη γιατί το ζήτημα των εθνών-κρατών η Ευρώπη το έλυσε στις αρχές του 20ου αι, αλλά κι από την πλευρά των Καταλανών αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η απόφαση ήταν "κεραυνός εν αιθρία".
Από την τρίτη πλευρά θέλω να τιμωρηθεί αυστηρά ο Ολλανδός De Jong για την απαράδεκτη "καράτε κιντ" κλωτσιά στο Xabi Alonso κι ας μας πούλησε στη Liverpool και έφυγε για άλλη ομάδα. Εμείς τον αγαπάμε ακόμη.....

Πριν τον μεγάλο τελικό

Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από ένα άρθρο του Καταλανού συγγραφέα Κάρλος Ρουίθ Θαφόν που δημοσιεύτηκε στους Times της Νέας Υόρκης στις 11/7/2010

Η νίκη της Ισπανίας είναι ένα ιστορικό σημείο. Τα καλά νέα στην Ισπανία είναι λίγα τον τελευταίο καιρό. Τα ψήγματα ενότητας και θετικής ενέργειας ήρθαν από αθλητές τον τενίστα Ράφα Ναδάλ και τον μπασκετμπολίστα των Λέικερς Πάου Γκασόλ. Εν τω μεταξύ τα σκάνδαλα για διαφθορά, οι άσχημοι οικονομικοί δείκτες και οι καθημερινές αντεγκλήσεις συμπλήρωναν τον καθημερινό άρτο μετά θεαμάτων.

Ομολογώ ότι δεν υπήρξα ποτέ ποδοσφαιρόφιλος, παρόλα αυτά τις τελευταίες ημέρες, βλέποντας την αίσθηση χαράς και το πάθος που φέρνει το άθλημα στη ζωή των Ισπανών, παρακολούθησα την πορεία της ομάδας. Τι θα φέρει το μέλλον ίσως μόνο ο Πολ το χταπόδι ξέρει.

Γεγονός που με κάνει να σκέφτομαι ότι θα πρέπει ή να του δοθεί αμνηστία και να επιστρέψει στον ωκεανό ή να επεκταθεί το συμβόλαιό του και να λάβει υψηλότερες ευθύνες. Γιατί όταν όλος αυτός ο ντόρος του Παγκοσμίου Κυπέλλου κοπάσει, θα ήταν εξαιρετικό να υπάρχει κάποιος τίμιος, αξιοπρεπής και έξυπνος για να μας δείχνει το δρόμο μπροστά.

Μακάρι αυτό το πνεύμα αισιοδοξίας και σκληρής δουλειάς που επέδειξε η ισπανική ομάδα να διαπεράσει και τις άλλες πλευρές της ισπανικής δημόσιας ζωής που ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ «λάκτισμα». Ίσως αυτό θα έπρεπε να είναι το πραγματικό «Goal» ( ο στόχος) πέρα από τη δόξα της νίκης. Όταν όλα τελειώσουν, τα μάτια πρέπει να στραφούν στη «μπάλα» της καθημερινότητας.