Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λογοτεχνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Ιουλίου 2012

Σούμχι ή ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις

Λαμπερά και καθαρά, αστράφτουν στο ράφι των λησμονημένων βιβλίων και περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, να τα επιλέξεις γιατί κάτι τράβηξε την προσοχή σου, γιατί θεώρησες ενδιαφέρον το θέμα τους, γιατί έχεις ξαναδιαβάσει το συγγραφέα και είναι από τους αγαπημένους σου, για όποιο λόγο και να συμβαίνει, σαν γίνει η επιλογή ξεκινάει και το ταξίδι... της φθοράς.
Τα καλοκαιρινά βιβλία, έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Κουβαλάνε μέσα τους το ίδιο καλοκαίρι, καθώς άμμος και θαλασσινή αρμύρα ή μια πράσινη πευκοβελόνα από τη βόλτα στο βουνό, σημάδια που άφησαν ιδρωμένα ποτήρια  ή το καροτένιο υγρό προφύλαξης από τον ήλιο υπάρχουν για να μαρτυρούν το ταξίδι τους με τις καλοκαιρινές αποσκευές των ημερών  με πολύ ήλιο, θαλασσινό αεράκι και ξεκούραση.
Αυτή την τύχη, "κακοποίηση" κατά άλλους, είχε φέτος το πρώτο μιας σειράς βιβλίων που γέμισαν τη βαλίτσα αντί ρούχων, τι να τα κάνεις τα ρούχα έτσι κι αλλιώς αφού όλη μέρα στην παραλία είσαι.
Πρώτη έκθεση στον ήλιο, πρώτη βουτιά και στη σκιά της ομπρέλας αναπαύεται  ο Άμος Οζ. Ένας Αμος Οζ για παιδιά, όμως, φρέσκος, παραστατικός και ζωντανός στις περιγραφές του, ιδιαίτερα δροσερός -σαν γρανίτα από βατόμουρα- ο "Σούμχι" του.  Ο εντεκάχρονος ήρωας του βιβλίου του καταφέρνει με την αθωότητα των προεφηβικών του χρόνων να μας μεταφέρει, μέσα από την αφήγηση γεγονότων μιας μέρας, το κλίμα μιας ταραγμένης και άγνωστης για τους πολλούς περιόδου του Ισραήλ, τη διαμάχη με τους Άγγλους, τις σχέσεις με τους δασκάλους και τους πολιτικοποιημένους συμμαθητές του, τις διαφωνίες και απογοητεύσεις του από την αντιμετώπιση του από τους μεγάλους, τον έρωτά του για την Έστι. Σαν άλλος Χωκ Φιν ονειρεύεται την περιπέτεια και τα ταξίδια εκεί "όπου κανένας λευκός δεν έχει πατήσει ακόμη το πόδι του, στη χώρα που τόσο λαχταρά" (σελ 65). Μια μέρα μόνο είναι αρκετή στη ζωή του Σούμχι για να ζήσει ανταλλαγές και συμβόλαια, να απογοητευτεί, να αποδεχθεί μοιρολατρικά τη ζωή του "έμεινα λοιπόν ολομόναχος και με άδεια χέρια. Αλλά έτσι είναι η ζωή" (σελ 68). Κρυφή του επιθυμία είναι η φυγή από την πραγματικότητα, την οποία σ αυτή την ηλικία δεν την καταλαβαίνει και δεν την αποδέχεται, "εκεί που ανθρώπου πόδι δεν έχει πατήσει ακόμη". 
Εξαιρετικές περιγραφές, αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, άλλοτε δραματική και άλλοτε ευδιάθετη, πάντα χειμαρρώδης και απολαυστική, ξυπνά τον μικρό Τομ Σώγιερ που κρύβουμε όλοι μέσα μας. "Γιατί πέρασε εκείνο το καλοκαίρι; Και το επόμενο; Και το μεθεπόμενο; Γιατί όλα αλλάζουν σ αυτό τον κόσμο; και γιατί -μια που αρχίσαμε τις ερωτήσεις- γιατί τώρα που είμαι μεγάλος πια, βρίσκομαι ακόμη εδώ και όχι ......" (σελ 115).
 Ανάγνωσμα που ανασύρει μνήμες από τα καλοκαίρια εκείνα που τα απλά μας φαίνονταν βουνό και η φαντασία μας κάλπαζε σε άλλους κόσμους κι ονειρευόμασταν να αποδράσουμε σε χώρες πλασμένες στη φαντασία μας ή πραγματικές. Πού χάθηκαν αλήθεια; 
"... ερωτήσεις υπάρχουν πολλές και κάποιες από αυτές είναι τόσο δύσκολο να απαντηθούν. Όσο για μένα, έφτασα στο τέλος της ιστορίας μου και γι αυτό αν κάποιος άλλος μπορεί να δώσει μια απάντηση, ας σηκωθεί να μας την πει" (σελ.115).


Άμος Οζ, Σούμχι, εκδ Καστανιώτη

Υγ
Παιδαγωγική αξιοποίηση :) , Σωτήρη, κάθε φορά όταν ακούω τη λέξη, εσένα θυμάμαι, σου χρωστάω πολλά (το άσμα αφιερωμένο).

  Ιδιαίτερα τρυφερό και γλυκό ανάγνωσμα για Ε και Στ τάξη, που ηλικιακά ανήκουν άλλωστε στην ηλικία του ήρωα.  Διαθεματικό βιβλίο, γλωσσικά απλώνεται ένα μεγάλο πεδίο για την αναζήτηση χαρακτήρων, περιγραφών, δημιουργία διαλόγων. Γεωγραφία με οδηγό την υδρόγειο σφαίρα στο σπίτι της Έστι μέχρι Θρησκευτικά (ειδικά η Στ΄ που έχει και ανάλογο κεφάλαιο στο τέλος του βιβλίου), ακόμα και Ιστορία σε επίπεδο αναφοράς του τι συμβαίνει στην ταραγμένη αυτή γωνιά του κόσμου. Για να το προχωρήσω λίγο ακόμα, διασκευάζεται θεατρικά σχετικά εύκολα από τους μαθητές και παρουσιάζεται ολόκληρο ή αποσπάσματά του ως θεατρική παράσταση με τη χρήση μάλιστα νέων τεχνολογιών να συμπληρώνουν προωθούν τη δράση.
Και σταματάω εδώ..... γιατί πρέπει να επαναλαμβάνω το μάντρα μου "είμαι διακοπές, είμαι διακοπές".

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

«100 Χρόνια Μετά…»

100 χρόνια μετά, ανακαλύπτουμε ξανά το έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του Νίκου Γκάτσου, του Στρατή Τσίρκα και του Οδυσσέα Ελύτη.


Το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων οργανώνει πανελλαδικό μαθητικό διαγωνισμό διαδικτυακά, με τίτλο «100 χρόνια μετά». Ένα διαγωνισμό αφιερωμένο σε τέσσερις μεγάλους λογοτέχνες, τα λόγια των οποίων ακόμη αντηχούν στην καθημερινότητά μας.

1. Δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχουν όλοι οι μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με την υποστήριξη των εκπαιδευτικών τους.

2. Ο διαγωνισμός διεξάγεται για τις ακόλουθες τρεις κατηγορίες:
  • ‘δημιουργία video διάρκειας έως 5 λεπτά’,
  • ‘σχεδιασμός blog – ιστολόγιου’ και
  • ‘σχεδιασμός αφίσας’.
Οι διαγωνιζόμενοι μπορούν να συμμετέχουν σε όσες από τις ανωτέρω κατηγορίες επιθυμούν.
Η αξιολόγηση των συμμετοχών θα γίνει κατά κατηγορία.
3. Οι αιτήσεις συμμετοχής των διαγωνιζομένων υποβάλλονται αποκλειστικά με τη συμπλήρωση ειδικής ηλεκτρονικής φόρμας συμμετοχής, που διατίθεται μέσω της πλατφόρμας www.i-create.gr 
από 15/03/2011 έως και 04/05/2011. Η υποβολή της αίτησης συμμετοχής συνιστά ρητή και ανεπιφύλακτη συναίνεση και αποδοχή όλων ανεξαιρέτως των όρων του διαγωνισμού εκ μέρους του συμμετέχοντος. 
Περισσότερα στο i create

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

Διαβάζοντας...

Πήγαινε ακόμα δημοτικό, σαν ανακάλυψε τη γοητεία της κρυφής ανάγνωσης. Κράταγε ανοιχτά τα σχολικά εγχειρίδια για παραπλάνηση και από κάτω έκρυβε κάποιο βιβλίο, απ' αυτά που τον ταξιδεύαν, στον ελεύθερο κόσμο, άλλοτε των πειρατών κι άλλοτε των ανταρτών -να 'ναι καλά εκείνες οι παλιές κομματικές εκδόσεις με την ιστορία της Αντίστασης που 'χε αφήσει ο πατέρας μες στο σπίτι...
Μετά ήρθε και η σειρά των κλασσικών της παγκόσμιας λογοτεχνίας να κάνει τελείως διακοσμητικά τα σχολικά εγχειρίδια που, δύσκολα πια, κρύβανε κάτω από τις λιγοστές σελίδες τους τον όγκο του Ουγκώ ή του Ντοστογιέφσκι... Δεν άργησε να καταλάβει πως τη "ζαβολιά" του, το μικρό του μυστικό, το βλέπαν οι δικοί του και το άφηναν... Συνέχισε... Μέχρι τέλους -στο λύκειο, στις πανελλαδικές, στο πανεπιστήμιο. Δεν υπήρχε λόγος, απλώς είχε συνδέσει την ανάγκη της απόδρασης με την παράλληλη, κρυφή, ανάγνωση... Χρειάστηκε να τελειώσει (να παρατήσει, για την πικρή ακρίβεια) τα νομικά για τις εφημερίδες, για να (ξε)χάσει τη μικρή του πολυτέλεια... Έγκλειστος πια, περίμενε να 'ρθουν οι διακοπές, οι αργίες και οι σχόλες για να βυθιστεί σε κάποιο, μη επαγγελματικό, βιβλίο...
Μέχρι που τελευταία η παλιά του συνήθεια ήρθε και τον ξαναβρήκε (γιατί αυτή τον βρήκε και όχι τ' ανάποδο) και μάλιστα με τρόπο που δεν τον περίμενε: Σερφάροντας στο Ίντερνετ, άρχισε να ανακαλύπτει μικρά λογοτεχνικά sites... Και άρχισε να βυθίζεται. Λίγο - λίγο. Για πεντάλεπτα. Ανάμεσα σε ένα μονόστηλο και ένα ρεπορτάζ, έριχνε μια ματιά σε ένα διήγημα. Άλλωστε και η απόκρυψη ήταν πια εύκολη: Ένα κλικ με το "ποντίκι" και η "παράταιρη" (προς το εργασιακό καθήκον) σελίδα χανόταν στην κάτω μπάρα της οθόνης -εκεί που μόνον αυτός ήξερε πως τον περίμενε... Χαμογέλασε. "Χάρτινες ή ηλεκτρονικές, οι αποδράσεις θα 'ναι πάντα εδώ να γεμίζουν μπαταρίες", σα ν' άκουσε μια φωνή -από το ηχείο του υπολογιστή;...

Δημοσιεύθηκε στη στήλη "Εξ αφορμής" της ΑΥΓΗΣ, Τετάρτη 17 Μαϊου 2000

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Οι 8 κανόνες

Στο βιβλίο του Bagombo Snuff Box: Uncollected Short Fiction, ο Βόνεγκατ απαριθμεί οκτώ κανόνες για τη γραφή ενός διηγήματος:
  1. Χρησιμοποιήστε το χρόνο ενός παντελώς άγνωστου έτσι ώστε να μη νιώσει ότι πήγε χαμένος.
  2. Δώστε στον αναγνώστη τουλάχιστον έναν χαρακτήρα που να μπορεί να υποστηρίξει.
  3. Κάθε χαρακτήρας θα πρέπει να θέλει κάτι, έστω ένα ποτήρι νερό.
  4. Κάθε πρόταση πρέπει να κάνει ένα από τα δυο-να αναπτύσσει το χαρακτήρα ή να προωθεί την πλοκή.
  5. Ξεκινήστε όσο πιο κοντά στο τέλος γίνεται.
  6. Φερθείτε σαδιστικά. Όσο γλυκείς και αθώοι και νάναι οι πρωταγωνιστές σας, κάντε να τους συμβούν φρικτά πράγματα, για να δει ο αναγνώστης από τι είναι φτιαγμένοι.
  7. Γράψτε για να ευχαριστήσετε μόνο ένα άτομο. Αν ανοίξετε το παράθυρο και κάνετε έρωτα με τον κόσμο, τρόπος του λέγειν, το διήγημά σας θα πάθει πνευμονία.
  8. Δώστε στους αναγνώστες όσο το δυνατό περισσότερες πληροφορίες, όσο πιο νωρίς γίνεται. Στα κομμάτια η σασπένς.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...