Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Μπορεί η τέχνη να αλλάξει το μέλλον για τη φυλετική και εθνική ταυτότητα;* μέρος 1ο


Αντικατοπτρίζοντας τις απεικονίσεις γυναικών στην ιστορία της τέχνης σε πηγάδια ή στο οικιακό περιβάλλον των ολλανδών ζωγράφων ή τη Δικαιοσύνη  εξισορροπώντας τους ζυγούς, η γυναικεία φιγούρα μεταφορικά παρουσιάζεται σαν ένας συμβολικός διαχωρισμός των υλικών μέσων -κομψή μεταλλική στάμνα στο ένα χέρι και ένα φτηνό πλαστικό μπουκάλι στο άλλο- και των κοινωνικών τάξεων που αντιπροσωπεύουν. 

Στο συνοδευτικό κείμενο, η Simpson απευθύνεται στη μνήμη και τη δυνατότητα παρέμβασης των ομιλητών: «Τον είδε να εξαφανίζεται στο ποτάμι, της ζήτησαν να πει τι συνέβη, μόνο για να αρνηθεί την μνήμη της».

Lorna Simpson, Waterbearer, 1986

Lorna Simpson, Waterbearer [Porteuse d’eau], 1986
Gelatin silver print, vinyl letters
59 x 80 x 2 ½ in (149.9 x 203.2 x 5.7 cm) overall
Courtesy the artist; Salon 94, New York; and Galerie Nathalie Obadia, Paris / Brussels, © Lorna Simpson

 via: https://artblart.com/tag/lorna-simpson-waterbearer/

* via: https://www.artsy.net/article/the-art-genome-project-can-art-change-the-future-for-racial-and


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...